Płaskowyż Lassithi

23-06-2016

Płaskowyż Lassithi znajduje się około 25 km na południe od miejscowości Malia i 70 km na zachód od Heraklionu. Położony jest w cichym i żyznym regionie otoczonym przez dzikie góry Dikti i kilka mniejszych płaskowyżów.

Położenie i opis

Wysokość płaskowyżu waha się od 800 do 850, co sprawia że jest jednym z niewielu zamieszkałych obszarów na tak dużej wysokości w rejonie Morza Śródziemnego. Na płaskowyżu znajduje się osiemnaście wsi, położnych u podnóża gór, pozostawiając równiny do uprawy. Wsie połączone są obwodnicą  o długości 23 kilometrów. Droga jest idealnym szlakiem do zwiedzania atrakcji płaskowyżu. Lasithi słynie z wiatraków pokrytych śnieżnobiałymi płótnami na śmigłach, które od wieków służyły za urządzenia transportujące wodę lub jako młyny.

Ze względu na naturalną izolację płaskowyżu, pierwsza drogę doprowadzono tutaj w roku 1970. Niektórzy badacze i antropolodzy upatrują w tym obszarze miejsce do badań na lokalną społecznością, podobno DNA jego mieszkańców różni się znacznie od DNA mieszkańców nizinnych terenów Krety. Niektórzy naukowcy twierdzą, że może ono być podobne do kodu genetycznego Minojczyków. 

Żyzna dolina

Żyzne gleby płaskowyżu, ze względu na aluwialne cieki wodne spływające z topniejącego śniegu, przyciągały mieszkańców od czasów neolitu (czyli ok. 6000 lat p.n.e). Od ery minojskiej i panowania Dorów  płaskowyż był stale zamieszkany, z wyjątkiem okresu, który rozpoczął się w 1293 roku i trwał ponad dwa stulecia podczas okupacji weneckiej Krety. W tym czasie, z powodu częstych buntów i silnego oporu mieszkańców, wsie na płaskowyżu zostały zniszczone, uprawy zabronione, a Kreteńczycy zmuszeni do opuszczenia domostw i niemożliwości powrotu pod groźbą kary śmierci. Weneckie rękopis z XIII wieku opisują płaskowyż Lassithi jako "spina nel Cuore di Venezia" czyli cierń w sercu Wenecji.

Na początku XV wieku na płaskowyżu osiedlili się uchodźcy z Grecji kontynentalnej (ze wschodniego Peloponezu) i zaczęli ponownie uprawiać ziemię. Aby zapewnić dobre plony, Wenecjanie zaprojektował system rowów melioracyjnych - "linies" (gr. λίνιες), które zostały zbudowane w latach 1514 - 1560 i są nadal w użyciu. Za pomocą rowów można przenosić wodę szczególnie w zachodniej części płaskowyżu z rzeki Aposelemis.


Kornelia Michalak
Kornelia Michalak

Miłośniczka i pasjonatka podróży za jeden uśmiech do gwiazd lub tylko o jedną miejscowość dalej.

Z przypadku "Kretolożka". Ciągle poszukująca urokliwych zakątków

i oczekująca na niezwykłe spotkania z ludźmi.

podobne wpisy

Muzeum Archeologiczne w Agios Nikolaos

Muzeum Archeologiczne w Agios Nikolaos zostało założone... Czytaj więcej

Jezioro Voulismeni - jezioro bez dna

Charakterystycznym punktem miasta Agios Nikolaos jest położone... Czytaj więcej

Klasztor Moni Toplou

Klasztor znajduje się na północno-wschodnim krańcu Krety... Czytaj więcej

Wokół tradycyjnej wsi Kritsa

Jest jedną z najciekawiej położonych wsi na Krecie, na... Czytaj więcej

Klasztor Panagia Faneromeni

Klasztor Panagia Faneromeni (Wniebowzięcia NMP) znajduje... Czytaj więcej